بازيهاي كامپيوتري در خدمت اهداف سياسي
اينترنت مدتهاست كه به يكي از ابزارهاي مهم سازماندهي براي فعالان سياسي تبديل شده است. اما اكنون بازي هاي كامپيوتري هم كه پيام هاي سياسي دارند يا انديشه برانگيزند به اين ابزارها اضافه شده است.
ميلان پايتخت تجاري ايتاليا از آن شهرهايي است كه غرق نعمت و زيبايي هاي تاريخي خود است. اين از آن شهرهايي نيست كه بتوان وقوع يك انقلاب را در آن محتمل دانست.
اما در همين شهر گروهي از جوانهاي راديكال دور هم جمع مي شوند كه بسياري شان متخصص رسانه ها هستند. براي اين گروه اينترنت يك ابزار حياتي براي سازماندهي سياسي است.
يكي از فعالان گروه "كارگران زنجيره اي" ( ChainWorkers ) در تفاوت اين ابزار جديد با ابزارهاي پيشين مي گويد: " اين رسانه اي است از همه براي همه، در حالي كه سياست سنتي به شيوه از يكي براي همه انجام مي شود چه بيل گيت براي همه باشد، چه روبرت مورداك براي همه يا برلوسكوني براي همه."
"اين رسانه اي است براي پيوند دادن و همگامي خرد جمع و حفظ تنوع توده ها."
"پژوهش هاي اجتماعي ثابت كرده است كه گروههاي جامعه وقتي با مشكلي روبرو مي شوند كه خوب توضيح و تعريف شده كشش روشني در آنها پيدا مي شود."
اينترنت حال به اين جوانان امكان مي دهد كه تظاهرات سياسي خود را آسان و ارزان برگزار كنند.
تظاهرات اينترنتي
اما اگر تظاهرات را نتوان در خيابان ها برگزار كرد باكي نيست. سايت اين جوانان راديكال موسوم به "صنعت نرم افزار" ( Molleindustria ) يك جانشين مجازي براي تظاهرات در اختيار مي گذارد.
در اين سايت مي توان به طور مجازي در تظاهرات روز اول ماه مه شركت كرد و آنرا به شيوه دلخواه شكل داد.
اين سايت براي بازيهاي كامپيوتري اش مشهور است.
هدف اين بازيها، همسو با اعتقادات راديكال گروه، برجسته ساختن بي عدالتي ها در كاپيتاليسم جهاني و بازار نوين كار است.
يكي از اين بازيهاي اينترنتي موسوم به "تاماتي پيچو" ( Tamatipico ) به كاربر اجازه مي دهد كه كارگران و كارمندان خود را داشته باشد اما براي حفظ سطح مناسب توليد بايد آنها را خوشحال و راضي نگه دارد.
اگر به كارگران خود وقت كافي براي استراحت و خواب در جلو تلويزيون ندهيد آنها فردا زنگ مي زنند و مرخصي استعلاجي مي گيرند يا دست به اعتصاب مي زنند.
در عين حال، شما به عنوان رئيس همچنان دست بالا را داريد: اگر از كار كارگران خود راضي نبوديد مي توانيد آنها را فورا اخراج كنيد.
طراح اين بازي معتقد است كه مهمترين مفهوم يك بازي ايدئولوژي آن است كه عمدتا از طريق قواعد بازي و ساختار آن بيان مي شود.
بازي چون طنز سياسي
چنين رهيافتي در كار يك گروه ديگر از اروگوئه نيز ديده مي شود.
نام بازي توليد شده آنها خبربازي يا بازي با خبر ( Newsgaming ) است. اين بازي كه با نرم افزار شاك ويو ( Shockwave ) بازي مي شود "12 سپتامبر" نام دارد.
اين بازي به شكار تروريست ها با موشك هاي نادقيق اختصاص دارد. بنابر اين از خسارات جانبي نمي توان اجتناب كرد.
طراحان و توليدكنندگان اين نوع بازيها به پرورش نوعي بازيهاي ضد-فرهنگ دست مي زنند و خود را تازه آمده هايي در رديف طنزپردازان سياسي مي بينند كه اهالي قدرت را دست مي اندازند.
يكي از اهداف اصلي چنين بازي هايي آمريكاست آن هم به دليل جهانگرايي فرهنگ اين كشور و بخصوص در اين اواخر مبارزه اش با تروريسم.
با اينهمه خود آمريكايي ها هم از بازيهاي كامپيوتري در خدمت اهداف سياسي بهره مي برند.
جمهوريخواهان گونه اي از مهاجمان فضا ساخته اند به نام "مهاجمان ماليات" براي تبليغات انتخاباتي خود. پيام اين بازي آن است كه اگر مي خواهيد ماليات بيشتر و بيشتر ندهيد رئيس جمهور شما جرج بوش است. به او راي بدهيد.
تا حال بازي هاي كامپيوتري راهي براي فرار از دردسرهاي زندگي روزانه بوده است. اما توليد كنندگان بازيهاي جديد نشان داده اند كه اين بازيها مي تواند وسيله موثري براي نظرات سياسي هم باشد.
برگرفته از itiran